Top

Dobre ciuchy, słaby parkrun

KS Staszewscy / Blog  / Dobre ciuchy, słaby parkrun

Dobre ciuchy, słaby parkrun

Od razu uprzedzam – nie, nie jesteśmy trzeci raz w tym roku na Suwalszczyźnie. Byliśmy tam w lipcu, a było tak ładnie, żeśmy trzaskali sesję za sesją w przerwach między bieganiem. Teraz jesteśmy w Warszawie, a ja dodatkowo jestem w czarnej d…

Na początku wakacji, to jak byśmy urodziny mieli, napisała firma Poundout, że przyśle nam ciuchy, żebyśmy się w nich pokazali na blogu z linkiem – tu jest link do Poundout – więc żebyśmy sobie wybierali co chcemy. Darowanemu koniowi nie patrzy się w zęby, tylko na stronę internetową. Pierwszy wniosek był taki – żadnych ciuchów dla mnie (Wojtek). Ich krój i wzornictwo powiedziało mi jasno: stary, masz za dużo lat i za mały obwód klatki piersiowej. Od dwóch miesięcy, ile razy chcę zapytać Kingę o te ciuchy, to pytam o te ubrania dla bokserów, takie mi skojarzenie zostało. Albo na crossfit.

Za to Kinga sobie wyklikała parę ciuszków. Kupujemy oczami, a dotykamy rękoma, więc z ciekawością patrzyliśmy, co wyskoczy z paczki. Pierwszy plus: miłe w dotyku. Fakt, potwierdzam.

Druga rzecz: Kinga dała punkt za krój. Wyłożyła mi, że damskie ciuchy firm spoza topu zwykle mają prosty, chłopski krój. A tu krój świetny, bardzo kobiecy, podkreślający talię i biust. W życiu nie opisałbym tak bluzki, żeby mnie nikt nie posądził o molestowanie, ale to moja żona ją tak opisała.

Trzecie: młodzieżowy design. Moja Sportowa Żona się w nim odnalazła, poczuła się chyba siostrą swojej córki. A córka licealistka upatrzyła sobie w paczce jakąś bluzkę (zdaje się, że tą samą, co Kinga), więc mieliśmy jakieś długie negocjacje, których wyniku nie znam. Może sobie będą pożyczać bluzki, i tak sobie pożyczają.

Spodenki – to jednak nie jest rozmiarówka wiodącej amerykańskiej firmy, zgodnie z którą przeciętna polska biegaczka musi kupować XXS. Kinga wzięła eskę, jak zwykle, no i spodenki będą dla córki licealistki.

W komplecie przyszedł jeszcze stanik sportowy. Nie będziemy pokazywać, bo nie. Recenzja Kingi: świetny na fitness, ale do biegania jednak potrzebna jest pancerna zbroja.

Trochę wychodzi na to, że jesteśmy jak reprezentacyjni piłkarze. Nic tylko sesje modowe, sprzętowe, a wyniki żenujące. Nie wiadomo, jak u Kingi, bo Kinga stwierdziła, że startuje tylko do plus 10 stopni, więc przed październikiem na głupi parkrun jej nie namówię.

Ale wiadomo, jak u mnie. Słabo. Zacząłem dopiero w tym tygodniu program „trzydziestka co tydzień”. W zeszłym roku doprowadziło mnie to złamania trójki, chociaż Liczydło Biegowe mi nie dawało szans. Ale niestety pierwsza trzydziestka wypadła poniżej. Zeszłoroczne biegałem jednak po ok. 5:40 min./km, w tym tygodniu było tempo 6:00. Oczywiście są usprawiedliwienia: upał był i trochę nerwa. Bo trzydziestkę miałem robić w środę, kiedy Kinga z dziećmi pojechała na basen do Wilgi. Najpierw wykonałem dwa telefony do naszych złotych czterystumetrówek, a potem, kiedy zbierałem się do biegu, zadzwoniła córka licealistka, że mama w szpitalu z Małym Yodą. Zanim zrozumiałem

o co chodzi, straciłem resztki. Osa go pogryzła i dostał wstrząsu anafilaktycznego. Kinga załatwiła sprawę, jakby trenowała całe życie crossfit, udzielanie pierwszej pomocy i dojazd do szpitala w Garwolinie (pozdrawiamy, jesteście super) jak na sygnale. No a ja zamiast trzydziestki miałem trzy godziny w samochodzie (licząc drogę w obie strony).

Słaba trzydziestka była w czwartek rano, dobiegłem na spotkanie z Justyną, podwójnie złotą. Ale kiedy uzupełniałem płyny w kawiarni Justyna napisała, że jednak musi jechać do domu i pogadamy przez telefon. Szkoda.

A że jest kiepsko zobaczyłem w sobotę na parkrunie. Miał być trening progowy po 30-60 minutach biegania. Wyszło 15 min. easy, bo się nie wyrobiłem, a potem parkun w 20:12. Niby w okolicy założeń, tyle, że raczej wolałbym pobiec 12 sekund poniżej 20 minut, a nie powyżej. A nie mogłem, taki słaby teraz jestem. Na zdjęciu (fot. Mirek Szymczak parkrun-Ursynów) łapię właśnie czas, który nie chciał zwolnić.

Ta metafora przyszła mi do głowy, jak spojrzałem na otwarciowe zdjęcie. W takim momentach czas też powinien zwalniać.

Share
Wojciech Staszewski

Komentarze:

  • Pjachu
    24 sierpnia 2018 at 10:58

    OK123 – jak Lodowy? Kończy się w Tatrach okres dobrej pogody… We wtorek szybki wypad na piwo na Słowację. Znaczy, wpierw trzeba było sobie zasłużyć: Łysa – Moko – Rysy – Popradzkie Pleso (szlakiem) i powrót Doliną Złomisk przez Wschodnie Żelazne Wrota do Kaczej (ten odcinek bez szlaku) i Białą Wodą do upragnionego kufelka (czytaj: butelki z pieniącym się izotonikiem w wersji nealko). Wyszedł maraton z górką 😉 Siedziałem na tej Łysej sącząc godnie i wymyśliłem kolejny trip…
    Oczywiście inny niż planowany z Johnsonem

  • ok123
    24 sierpnia 2018 at 14:40

    O, jaka piękna trasa! Gratuluję i zazdroszczę!
    Mój Lodowy niestety był zaplanowany na najbliższą niedzielę, a sam widziałeś prognozy…

  • Anonim
    24 sierpnia 2018 at 18:21

    Widziałem 🙁
    Czasem mogę wstrzelić się w dobrą pogodę. Tylko na jeden dzień, ale daję radę 🙂 takie biegowe light and fast.
    Bardzo dawno temu… W czasach kiedy po ziemi chodziły dinozaury (alpinizmu) wracaliśmy po trzydniowej szychcie na północnej ścianie Les Droits dłużącym się Morzem Lodu (merdeglasem). Obładowani jak przystało na prawdziwych alpinistów w cały potrzebny sprzęt biwakowy. Dogoniła nas dwójka lokalsów – nauczycieli z Annecy. Wracali po swojej robocie na Walkerze. Pogawędziliśmy, a oni pognali dalej. Na nogach mieli addidasy, a jeansy dopełniały stroju…
    Resume: zrobiliśmy porównywalne i trudne drogi przy czym styl ich przejścia bił nas o kilka klas… Oni przez lodowiec „biegli” i w ścianie poruszali się szybko. Bez biwaku, a więc bez ciężkiego sprzętu. Przyjechali bo była dobra prognoza pogody etc, etc… Po prostu – szybkość ma znaczenie.

  • Marus
    7 września 2018 at 15:49

    Bardzo ładne koszulki! Sam ostatnio przerzuciłem się na produkty mniej znanych firm, szczególnie polskich. Niektóre naprawdę potrafią zaskoczyć jakością. Sprawiłem żonie koszulkę marki Cuna i jest nią zachwycona, zrobiła w niej już około 100 kilometrów i słyszę same pozytywne opinie. Pozdrowienia dla Ciebie i Twoich dziewczyn 🙂

Dodaj komentarz

staszewskibiega_ksstaszewscy
157
 Zdjęcia
424
 ludzie
546
 Następujący
Ładniejsza twarz roztrenowania #niebiegamy #rower #randkazzonaWtorkowy #treningwspolny z #ksstaszewscy - na początek roztrenowania #tabata dla biegaczy. Tak skacze tylko #grupamlodziezy 🏃🏼‍♀️🏃🏻😃👍W drodze do pracy #roztrenowanie #rower #przyrodawmiescieRozgrzewka przed Biegiem Niepodległości w Warszawie z KS Staszewscy 💪 11.11. o godz. 10.40 💪 Mobilizacja z Kingą, a od Wojtka słowo trenera 💪 Podopieczni i Sympatycy - zapraszamy 👍 Tu gdzie fociliśmy: Al. JP II przy rondzie Babka od strony ul. OkopowejSilna reprezentacja KS Staszewscy na #parkrun Warszawa Ursynoof. Magda 28:42 (wolontariat), Maciek 25:59 (życioofka), Renata 24:50 (za tydzień damy radę!), Szczepan 21:50 („wracam”), Norbert 21:25 (życioowa)! Trenerka Kinga przeskoczyła do wyższej ligi - 21:36, zycioofka o pół minuty!! I pierwsza wśród kobiet 🏆A trener Wojtek spadł do ligi niższej - 19:18 😕 (ale za tydzień valka!). Brawo Wy! 🏃🏼‍♀️🏃🏻👍😀 #ksstaszewscy #trenujemy #biegamy #focimyDyscypliny uzupełniające. Pumptrack na #kazoora #kazoorabikepark #ksstaszewscy #malyyoda #jateztakbedeskakalOstatnia niedziela: 6. miejsce w Maratonie Kampinoskim open! Fota ze zwycięzcami i zwyciężczyniami maratonu i półmaratonu - od lewej: Artur, Ola, Staszewski, Marta i SłonikPlany treningowe dla Podopiecznych #ksstaszewscy napisane dzisiaj będą szczególnie wysublimowane. #praca #kawa #deszczzaoknem #czasstartow #jesienbiegaczyMaraton Warszawski 2018 w skrócie. Od zakupów na EXPO (#humagel) przez super numer po przeprosiny na 39 kilometrze za słaby wynik (wyjdzie 3:03) i medal od Iriny, zwyciężczyni w 1986 roku. Jak Wam poszło?